Wanneer ga je stoppen met moeten?

 

 

Mijn leven bestaat uit een heleboel leuke dingen. Ik  heb ook best vaak dingen in mijn leven gedaan die ik niet zo leuk vond maar tegenwoordig vind ik bijna alles wat ik doe erg leuk. Het zijn alleen nog al veel dingen. En ze moeten allemaal gebeuren en iedereen moet gezond en gelukkig zijn.

 

Naast de 3 yogalessen die ik geef per week, loop ik elke dag 3 keer een half uur met de hond, ik voer 3 keer per dag onze 4 paarden: sjouwen met hooibalen, uitmesten, borstelen etc. Dit naast het huishouden en dan wil ik ook nog 3 keer in de week sporten om in conditie te blijven. Voor het gemak vergeet ik nu de cliënten in mijn praktijk, 1 keer in de week regisseren, 1 avond in de week zangles geven en nog zo’n 5 dingen….

 

Mijn tikje masochistische karakterstructuur offert zich graag op zodat iedereen op tijd alles heeft wat ie nodig heeft. Daarnaast ben ik genadeloos streng en kritisch naar mezelf. Het kan altijd beter, gezonder, zuiverder en slimmer. Hoewel ik mezelf tegenwoordig mooi en lief vind, blijft die onwrikbare strengheid als een “Harnas van Moeten” om me heen geplakt zitten.

 

Half december was ik op weg naar huis van 2 dagen vervolgopleiding familie opstellingen en ik voelde me heerlijk. Ik zag wel een beetje op tegen het drukke weekend maar ik was de rust zelve. Vlak bij huis stond ik voor het stoplicht, het ging op groen en ik trok op. Met mijn hybride auto trek ik op als een bejaarde. Het zonnetje scheen en ik was bijna thuis.

 

En opeens een enorme KNAL, allebei mijn airbags eruit en ik tol als een dwaas in het rond. Er kwam rook uit de gigantische airbags (nooit geweten dat die zo groot zijn!) dus het enige wat ik dacht was: ”de auto vliegt in brand en daar ga ik”.

Iemand was keihard door rood gereden vanaf links en ik ben in zijn zijkant gereden. Mijn auto total loss  en de vooras van zijn mega Audi gebroken. Erg fijn dat ik tegen zijn auto ben gereden en hij niet 2 seconden later links mijn auto geramd heeft….

 

Ik heb niets. Ja, wat gekneusde ribben en een gekneusd borstbeen van de airbag die mijn leven gered heeft maar verder niets. Nou ja, kon ik meteen dat drukke weekend afzeggen want alles deed zeer en ik kon niet eens mijn neus ophalen zonder van de bank te vallen van de pijn.

 

En dan: De Rust.

 

Ik heb versuft alle slechte kerstfilms op Netflix gekeken omdat het tot me doordrong dat dit een enorme aanwijzing was en dat ik ECHT rustiger aan moet gaan doen.

Van binnen rustiger aan dan. Anders tegen dingen aankijken. Voelen waar ik zin in heb. Niet meer MOETEN. Ik heb altijd gedacht dat er geen ruimte zat in mijn schema. Dat alles in die volgorde allemaal gewoon MOEST.

 

Maar dat is helemaal niet zo en ik snap nu al niet meer hoe ik het ooit volgehouden heb. Ik rust nu na elke activiteit en verspreid de taken. Ik spijbel en geniet ervan. Ik zit opeens zo graag te zitten.

En het mooie is dat ik nu zo veel ideeën en inspiratie heb dat ik oprecht dankbaar ben voor die dreun op mijn hart die me uit mijn harnas van moeten heeft gestoten en die ik kennelijk nodig had. Inspiratie ontstaat in de stilte en de afstemming. Als je altijd van alles moet, stem je je niet af en luister je niet naar je verlangen.

 

Nu luister ik wel.

En het stemt me tot nadenken: Waarom moeten we zoveel van onszelf? Waarom handelen de meeste mensen naar “Ik doe, dus ik besta” in plaats van naar “Ik ben, dus ik besta?”

 

Ik nodig iedereen uit om van 2017 het jaar van ” Luisteren naar wat je werkelijk wilt” te maken.

 

liefs,Martine

Posted in: Blog

Leave a Comment (0) ↓